تولد زودرس و خطر ابتلا به ديابت

در مطالعه‌اي كه اخيرا در مجله علمي ديابت چاپ شده است، پژوهشگران سوئدي گروهي از افراد كه با وزن كم هنگام تولد و به صورت نارس در بيش از 50 سال پيش متولد شدند را مورد بررسي قرار داده‌اند. در اين مطالعه، ابتلا به ديابت در اين گروه، با گروهي از افراد كه هنگام تولد، دوران كامل جنيني را طي نموده بودند و وزن طبيعي داشته‌اند مقايسه گرديده است.

در اين مطالعه بيش از 6 هزار نفر شركت داشتند كه از بين آنها 2931 فرد به صورت نارس (قبل از هفته 37 بارداري) و 2176 نفر با وزن كم هنگام تولد (كمتر از 5/2 كيلو) ولي با طي دوران كامل جنيني متولد شده بودند. تجزيه و تحليل داده‌هاي بيمارستاني نشان داد كه 508 نفر در طي 20 سال اخير تحت درمان ديابت قرار گرفته‌اند. نتايج به‌دست آمده از اين مطالعه حاكي از آن است كه خطر ابتلا به ديابت در افرادي كه به صورت خيلي نارس (قبل از هفته 32 بارداري) متولد شده‌اند در مقايسه با كساني كه به موقع بدنيا آمدند، 67 درصد بيشتر بوده است. علاوه بر آن، اين مطالعه نشان داد كه كمبود وزن در هنگام تولد نيز مي‌تواند ميزان خطر ابتلا به ديابت را تا 76درصد افزايش دهد.

پژوهش ديگري كه بر روي كودكان 4 تا10 ساله انجام شده است و نتايج آن در مجله پزشكي New England منتشر گرديده، به مقايسه اثرات تولد نارس و نيز كم وزني در زمان تولد در استعداد ابتلا به ديابت پرداخته است. همان‌طور كه مي‌دانيم ريشه اصلي بيماري ديابت نوع دوم، مقاومت به انسولين مي‌باشد. نتايج اين مطالعه حاكي از آن است كه 2 عامل تولد زودهنگام و نيز كم وزني در زمان تولد، حتي در سنين كودكي باعث افزايش مقاومت به انسولين شده كه زمينه ديابت نوع دوم را در سال‌هاي آتي زندگي فراهم خواهد نمود.

نكته عملي: با توجه به شيوع روزافزون ديابت نوع دوم پيشگيري از اين بيماري بايد حتي در مراحل قبل از تولد نوزادان مورد توجه قرار گيرد. بر اين اساس پايش منظم رشد جنيني كه منجر به تولد بهنگام نوزاد و نيز وزن مناسب در هنگام تولد مي‌باشد، از بروز مقاومت به انسولين در سال‌هاي بعد و نيز بروز ديابت در بزرگسالي پيشگيري مي‌كند.